Lina is nu 78 en woont opnieuw in Friesland, waar haar levensreis ooit begon. Elke ochtend loopt ze, stevig, maar rustig, met haar mandje naar de moestuin. Daar plukt ze bonen en tomaten, terwijl een jongetje uit de buurt haar vraagt hoe je kunt ruiken of iets rijp is. Ze knikt hem toe en zegt glimlachend: “Mei dyn noas en dyn hert.”
De tuin hoort bij It Hiem, haar nieuwe thuis. Maar eigenlijk voelt het als een dorp. In de ontmoetingsruimte ruikt het naar versgebakken brood. Daar worden spelletjes gespeeld, boeken gelezen en samen gekookt. Soms schuift er een kunststudent aan, die een muurschildering maakt met verhalen uit hun levens. Eén van hen logeert tijdelijk in de logeerkamer – net als haar kleindochter vorige week.
It Hiem is een zorggemeenschap voor zowel zelfstandige ouderen als ouderen die hulp nodig hebben. De gemeenschappelijke ruimte is ook toegankelijk voor buurtbewoners. Het is een levend landschap, met hoekjes om te dromen, plekken om te praten, tafels om samen te koken en te delen. De boothuisjes, de friese witjes met de handgemaakte tegeltableaus, alles ademt wie de bewoners zijn. Maar het is ook eigentijds.
Eenzaamheid krijgt hier nauwelijks ruimte. Want It Hiem is niet alleen een plek om te wonen, maar een plek om bij te horen. Er is altijd iemand om een praatje mee te maken, een kop thee te delen, of gewoon stil naast te zitten. Je hoeft het niet te vragen – je mag er zijn, altijd.
Lina geeft af en toe les aan kinderen over hoe het vroeger was, en zij helpen haar met het bewerken van foto’s op het scherm in haar leunstoel. Ze helpen elkaar – niet omdat het moet, maar omdat het weer mág.
Neem gerust contact op om te kijken wat ik voor jouw organisatie kan betekenen
